Ang kasamok ug mga problema anaa sa tanang dapit. Ang sakit, kasubo, ug daghang kadaot maoy bahin sa kinabuhi. Diin nagsugod kining tanan? Kanunay ba nga ingon niini? Ang Bibliya, ang Pulong adunay mga tubag niining mga pangutanaha.
Ang unang duha ka kapitulo sa Bibliya naghisgot bahin sa matahom nga tanaman nga gitawag ug Eden. Gihimo kini sa Diyos aron puy-an ni Adan ug Eva. Gihimo sila sa Diyos nga hingpit ug walay sala. Ang Eden maoy usa ka dapit sa kalinaw ug kalipay. Walay mga problema o kasakit. Malipayon kaayo nga lugar ug matahom puy-an. Iyang gihatag kanila ang tanang maayong mga butang gikan sa tanaman aron kan-on. Sa taliwala sa tanaman, iyang gitanom ang kahoy sa kahibalo sa maayo ug daotan. Giingnan sila sa Diyos nga mamatay gayod sila kon mokaon sa bunga niining kahoya.
Ikasubo, ang kalinaw sa tanaman wala molungtad. Usa ka adlaw ang Yawa, ang kaaway sa Diyos, miduol kang Eva sa dagway sa usa ka halas. Iyang gipangutana si Eva kon ang Diyos ba miingon nga dili sila angayng mokaon sa gidili nga kahoy. "Oo, miingon si Eva, ang Diyos miingon nga mamatay kita kon mokaon kita niana." Ang bitin mitubag, "Dili kamo mamatay sa adlaw nga mokaon kamo sa kahoy; kamo mahisama sa mga diyos nga nahibalo sa maayo ug sa daotan." Sa dihang gitan-aw ni Eva ang bunga sa kahoy, iyang gitunol ang iyang kamot ug mikuha niini. Maayo kini nga kan-on, ug iyang giambit kang Adan. Sa dihang nangaon na sila, nasayod dayon sila nga dunay nahitabo. Nahadlok sila sa Diyos. Sa dihang ang Diyos misulti kanila, sila nagtago tungod kay naulaw sila sa ilang sala. Gipangutana sila sa Diyos kon wala ba sila mosupak sa iyang sugo ug gisultihan sila bahin sa mga suliran nga kanunay nilang mabatonan. Ang kasamok misulod sa kalibotan tungod sa ilang pagkadili-masinugtanon. Ang kakugi, kasakit, ug kamatayon mahimong bahin na karon sa tanang kinabuhi sa yuta.
Sa dihang gisultihan sila sa Diyos nga sila mamatay kon sila mosupak, gipasabot niya ang pisikal ug espirituwal nga kamatayon. Sa wala pa sila masupak, sila putli ug kasingkasing ug walay sala. Human sila mosupak, sila nahimong mahugaw sa kasingkasing ug mga makasasala sa mga mata sa Diyos. Sukad niadto, kining espirituwal nga kamatayon miabot sa matag tawo nga natawo. Ang kinaiya sa tawo, ang kinaiyahan sa katawhan, nausab gikan sa putli ug walay sala ngadto sa hakog ug makasasala. Ang Bibliya nag-ingon kanato sa Salmo 14:3 nga walay bisan usa nga nagabuhat ug maayo. Sa Bag-ong Tugon atong mabasa nga walay maayo sa atong makasasalang kinaiya. Usahay buot natong buhaton ang maayo, apan kita mobuhat na hinoon sa daotan . Sa ubang mga higayon kita nasayud nga dili kita angayng magbuhat ug daotan, apan kita walay gahum sa pagbuhat ug maayo, tungod tanan sa atong makasasalang kinaiya (Roma 7:18-20).
Karong adlawa, daghang tawo ang dili malipayon tungod sa ilang makasasalang kinaiya. Ang mga tawo sa kahakog gusto nga buhaton ang ilang gusto. Daghan ang mamakak, maglimbong, ug mangawat. Ang uban magdumot ug magkinabuhi diha sa kapaitan ug pagdumot, tungod kay sila dili mopasaylo. Daghang panimalay ang nahugno tungod sa kahakog ug sala. Nahibal-an ba nimo kini? Naila ba nimo kining mga butanga? Aduna ka bay usa niining mga problema?
Kini dili usa ka walay-paglaom nga kahimtang. Ang Diyos adunay kahibulongang plano alang kanato! Tungod sa gugma sa Dios alang kanato, Iyang gipadala ang Iyang Anak nga si Jesus aron mamatay sa krus ug magpas-an sa silot alang sa atong mga sala (Juan 3:16). Pinaagi sa gahom sa Diyos, nadaog ni Jesus ang kamatayon ug mibangon gikan sa lubnganan. Tungod kay Siya nabanhaw gikan sa mga patay, kita makabaton ug kadaogan batok sa atong makasasalang kinaiya kon atong dawaton ang iyang halad alang sa atong mga sala.
Kinahanglang ihatag nato sa Diyos ang atong tibuok kinabuhi lakip ang atong mga tinguha ug atong pagtuong mangayo Kaniya ug pasaylo sa atong mga sala. Dayon Siya mopasaylo kanato ug kita mahimong bag-ong mga tawo! (2 Corinto 5:17) Ang bag-ong kahimtang sa atong kasingkasing makita diha sa atong panggawas nga panggawi ug mga pagpili. Sa wala pa ang kapasayloan sa Diyos, kita gibulag gikan Kaniya. Karon, kita iyang anak. Ang Bibliya adunay matahom nga paagi sa pag-ingon niini. " Pinaagi niini kita gihatagan sa hilabihan ka dagko ug bililhon nga mga saad: nga pinaagi niini kamo mahimong mga tag-iya sa diosnong kinaiya " (2 Pedro 1:4). Sa dihang si Jesus mopasaylo sa atong mga sala, Siya mohatag kanato ug bag-ong kasingkasing (Ezekiel 36:26). Ang diyosnong kinaiya naglakip sa gugma, kalipay, ug kalinaw nga gibutang sa Diyos diha sa atong kasingkasing.
Pagkalahi sa atong panglantaw sa kinabuhi! Kita karon mipili nga mabuhi alang kang Kristo, ug ang sala wala na magmando sa atong kinabuhi. Ang Diyos motabang kanato sa paghigugma niadtong nagmaltrato kanato, sa pagpasaylo niadtong nakapasakit kanato, ug sa pagbaton ug gahom sa pagkahimong malulot-on, mahigugmaon, ug mapailobon. Ang mga panimalay nga walay kalipay mahimong mapuno sa kalipay ug katagbawan.
Kining maong kausaban wala magpasabot nga dili na gayod kita masayop, apan kita makaatubang niana sa Diyos aron pasayloon. Ang Diyos naghatag kanato ug gahom sa pagsukol sa tentasyon ug sa pagbuntog sa sala. Ibutang nato ang mga panginahanglan ug mga tinguha sa uban una sa atong kaugalingon.
Ang plano sa Diyos sa pagpadala kang Jesus niining kalibotana aron mamatay ug mabanhaw pag-usab maoy una aron sa pagluwas kanato, unya aron sa paghatag kanato ug gahom sa pagkinabuhi nga malipayon ug mapasalamaton, ug sa pag-alagad sa uban!