“Kinsang tawohana diha kaninyo nga may usa ka gatus ka carnero, ug nga nawad-an og usa kanila, dili ba siya mobiya sa kasiyaman ug siyam sa kamingawan, ug mangita niadtong nawala, hangtud kini makaplagan niya? Ug sa makita niya kini, magapas-an niini sa iyang mga abaga nga malipayon. Ug sa iyang pag-abut sa balay, magatigum siya sa iyang mga abyan ug sa iyang mga silingan, nga magaingon kanila: Managlipay kamo uban kanako, kay akong hingkaplagan ang akong carnero nga nawala.” (Lucas 15:4-6).

Ang pag-abut sa Dios haduol na, maingon sa usa ka kawatan sa kagabhi-on wala damha (2 Pedro 3:10). Nganung haduol na? Tan-awa ang imung palibot; unsay imung makita?

“Ginoo, hain ka?” “Gikinahanglan ko ikaw.” “ Unsaon nako pagkakita kanimo?” Mao ba kini ang ginatuaw sa imong kasingkasing? Wala ba magpangab-ot, magpangita o mangandoy ang imong tibuok nga kaugalingon sa Dios? Ug unya maora ug nagpadayon siya nga halayo ug dili mo makaplagan?

Nakalantaw ka na ba sa imong palibot ug naghunahuna kung diin nagsugod ang tanan? Adunay daghang mga mananap, mga langgam, mga kahoy, ug mga tanom sa yuta. Diin sila gikan? Dinhi na ba kini sila? Unsa man ang bahin sa tawo? Tan-awa ang imong kaugalingon ug tan-awa kung giunsa ang paglihok sa imong lawas. Gigamit nimo ang imong mga mata sa pagtan-aw, ang imong mga dunggan sa pagpaminaw, ug ang imong mga tiil ug mga kamot nagtabang kanimo sa pagbuhat sa mga butang ug sa pag-adto sa mga lugar nga gusto nimong adtoan. Nahitabo na lang ba kining tanan, o gibuhat ba kini sa usa ka tawo?

Unsay kahulugan niini nga pag-uyog sa akong dughan? Kining kanunay’ng pagpangita sa kalinaw ug pahulay? Kining kamingaw nga akong gibati? Bisan kung musagol ako sa panon sa katawhan Kining sakit nga kahaw-ang grabe gayud; Ang iyang singgit tinood! Tinuod kaayo! Walay-Pulos nga kalibutan, pwede ba nimung mapalipay kini nga hingyap? Ang imung dakong tambak naghatag ba kanimo og kapahulayan? Busa taposa kining walay pulos nga mga hingyap! Tan-awa! Mga bahandi, kalipay, garbo, ug kadungganan, Atong giangkon, dyutay nga ngalan lamang! Wala sila makahatag og katagbawan! oh, ang akong kalag! Kini ang iyang singgit!

Nahibalo ka ba nga adunay Usa nga nahibalo sa tanan mahitungod kanimo? Ang Dios ang naghimu sa kalibutan ug ang tanan nga anaa niini. Si Jesus, Ang anak sa Dios , nahibalo sa tanan mong binuhatan. Nahibalo Siya sa mga hinglabay na, karon , ug sa umalabot pa. Gihigugma ka Niya ug mianhi sa kalibutan aron luwason ka gikan sa sala. Aduna Siya’y plano sa imung kinabuhi nga maghatag kanimo og kamalipayon.

Gibati kaba og kamingaw, o pagbati sa pagkasad-an ug kahadlok sa kinahiladman sa imong kasingkasing? Naghunahuna ka ba bahin sa katuyoan sa imong kinabuhi? Daghang tawo ang naningkamot sa pagpangita sa tubag niini nga pagbati. Ikaw tingali makakaplag og mga kalingawan o ubang mga kalihokan nga makapahulay kanimo gikan niining mga pagbati sa mubo nga panahon, apan unya mobalik kini, nga mas kusog pa kay sa kaniadto.

Ang tanan nagasimba og usa ka butang. Ang uban nagsimba og mga butang nga hinimo, ang uban nagsimba og usa ka tawo, ang uban nagsimba og usa ka larawan, ug ang uban nagsimba sa ilang kaugalingon. Gipakita nila ang ilang debosyon sa ilang dios sa lain-laing paagi. Samtang ang kadaghanan sa mga tawo nagahatag sa ilang debosyon niini nga mga dios, sa gihapon, adunay pagpangita ug pagtuaw sa sulod sa ilang kasingkasing. Kini nga mga tawo nakakaplag lamang og temporaryo nga kagawasan alang sa pagtuaw sa ilang kalag ug gamay ra ang kaisog nga atubangon ang ugma. Sa ilang kasubo, ang umaabot nagpabilin nga sama ra sa nangagi. Ang dios nga ilang gialagaran dili makahimo sa pagpuno sa kakulang sa ilang kinabuhi.

Sa wala pa magsugod ang panahon aduna nay Diyos. Siya ang naglalang sa kalibotan ug sa tanang butang niini. Tungod sa iyang gugma, gilalang sa Diyos ang tawo diha sa Iyang kaugalingong dagway ug gibutang siya diha sa usa ka matahom nga tanaman. Ang tawo misupak sa mga tugon sa Diyos. Kini nga pagsupak usa ka sala ug nagpahimulaag sa tawo gikan sa Diyos. Gisultihan Niya sila nga kinahanglang maghalad sila ug batan-ong mga hayop alang sa ilang mga sala. Ang maong mga halad wala magbayad alang sa ilang sala kondili nagpunting lamang ngadto sa kinadak-ang halad nga gitagana sa Diyos. Muabot ang panahon ang Diyos magpadala sa Iyang Anak nga si Jesus nganhi sa yuta aron mahimo nga kinalabwang halad alang sa mga sala sa tanang tawo.

Si Jesus nagsulti kanato nga ang mga ganghaan sa kahimayaan sirado para kanato gawas kon kita matawo pag-usab. Busa kita mangutana: Higala, natawo ka na ba pag-usab? Ikaw nga membro sa simbahan, natawo ka na ba pag-usab? Kon wala pa, nan ikaw mahisalaag. Kay si Jesus nag-ingon,” …Gawas kong ang tawo magapakatawo pag-usab, dili siya makakita sa gingharian sa Dios” (Juan 3:3). Sa tinuod walay usa nga magtinguha nga mamatay nga usa ka makasasala, o’ malaglag; nan kinahanglan magpakatawo kamo pag-usab.